11. Ay

Poyraz. Annemm..

Boynu mis kokan miniğim. Elleri tontikim. Güzel gülen oğlum..
 11 ay olmuş seninle. Ne zaman oldu bu kadar. Zaman geçmiyor derken ne ara hızlandı. Bir ay sonra 1 yaşında olcaksın. Şaka demi..
 1 yaşa bir ayın var evet. 'Hayır daha çok küçük o' diye bağırasım var. Nayır, nolamaz, 1 yaşına basamaz hala bebek o !
Kilo ve boyun geçen ayla aynı. Emzirmeye devam ediyorum ve biliyorum ki çok doğru yapıyorum. Belki hayatımdaki en doğru şey :) +2 diş patlattın ve onlarla beraber 7 dişli bir bebeksin.
Artık resmen oturuyorsun. O totoyu kıvıra kıvıra toplayıp aa bir baktık ki oturmuşsun. İyice alıştın artık ki uykunda bile kendini oturtup, ağlayıp, benim gelip seni yatırmamı bekliyorsun. Üstüne artık tutunarak kalkabiliyorsun da. Hele yardımsız kalktığındaki hoplayıp zıplamana ne demeli. Bilim dünyasının en karmaşık olayını çözmüşsünde ona seviniyorsun sanki. Hoş benim de senden aşağı kalır yanım yok ki..
 Vee dün gece itibariyle EMEKLİYORSUN.. Öyle çok değil ürkek tavırlarla birkaç adımlık mesefa katedebiliyorsun henüz. Biliyorum ki bir kaç gün içinde durum gelişçek ve bütün evi dolaşacaksın. Sabırsızlanıyorum.
 Bir süre dilinden düşürmediğin babandan umduğun karşılamayı alamamış gibi yine yeniden 'anne'ler saçıyorsun etrafa. Hem de ne saçma her an sanki. Şiişt çaktırma ama sen her 'anne'dediğinde benim toto tavan :)
  Yemek sıkıntısı hiç çektirmedin bebeğim bunun için sana minnettarım :) Şu sıralar baş çevirmeler, kafa sallamalar başladı. Zorlamamam gerektiğini biliyorum da uygulayabilecekmiyim merak ediyorum..
 El ayak hastalığı denen şeyden atlattık. Yani sanırım. Daha doktora gitmeden geri düzeldin çünkü. Tabi çevredekiler sütunden diyerek aklımı bulandırmasa daha kolay anlayabilirdim. Olsun sıkıntı kalmadı geçtı çok zorlamadan. Şükür.
 Daha iyi anlaşıyoruz. Baba, anne, mamma, dede, dell(gel), aadi(haydi) söylediklerin. Ya da benim duyduklarımdan anladıklarım. Abba(abla sanırım) diyorsun iki gündür. Bu şekilde kimi çağırdığına emin değilim çünkü etrafımızda bak abla diye gösterdiğimiz kimse yok. Parktaki çocuklara böyle sesleniyorum ya belki de onları kastediyorsundur. Hoş geçen akşam sitenin parkına indiğimizde iki çocuk oynarken onlara bakıp 'abbaa' 'dell' diye bağırmıştın.
Minik adımlar atıyorsun da şöyle cesaretini toplayamıyorsun. Geç olsun güç olmasın ayol. Elbet sende paytak paytak, aşırı sevimli, lop lop adımlarla yürürken dengeni sağlayamayıp pat diye totonun üstüne devrileceksin. Hayallerimi süslüyor bu sahne ne hoş değil mi :)
Ne diyim ki başka ne anlatıyım. Şu an uyurken dahi öyle çok şey beceriyorsun ki gözümde hangi birini yazıyım. En iyisi dişlerime değdiğin parmaklarında o boğumları, bacağındaki kıvrımları, totonda ki benini, sırtından gıdıklanmanı, gülerken görünen dişlerinin tatlılığını, uykuluyken ki bakışındaki mahzunluğu , yanaklarının tombikliğini falan anlatıyım.
Ya da uzun sürer, seni ne çok sevdiğimden dem vuruyum birazcık. Birazcıkda öpüyüm gıdından..

10. Ay

Bu ay koca bir adam gibisin.

 10,62 gr 77 cm uzunluğundasın. Kilo alımının durması dünyanın sonu değil tabi ama neden almıyor diye sorgulamadan geçemiyorum..

 4 aylık hamile olarak seni emzirmeye devam ediyorum ve bazen -zararı olmadığını bildiğim halde- kilo almamanı buna bağlıyorum.

 Herneyse sonuç olarak sağlıklı, güzel mi güzel, akıllı bir bıdıksın. Böyle tam löp löp ısırmalık cinsten ;)

 Şeker bayramını ordan oraya savrularak geçirdin birazcık ya kusurumuza bakma artık :) Köye gitmeler, eş dost ziyaret etmeler derken bozuk düzeninin -affedersin ama- içine sıçtık. Toparlanıyoruz yavaştan inşAllah bir an önce normale döneriz..

 İlk bayramında kaldırdığın hasılatın 3/1 ini elde ettin bu bayram. Ona da şükür nabalım :) 

Aay saçlarını kestirdik. İnanılmazdı, inanılmazdın.. Çevredekiler 155 i nasıl aramadılar bilmiyorum. İşkenceye uğramış gibi son ses tüm gücünle ağlamalar, itmeler,sıyışma çabaları. Ecel terleri döktüm resmen. Tüm bunlara sabredip sonucun güzel olmasını isterdim tabi ama olmadı. Şah dın şahbaz oldun misali yamuk yumuk saçlı bebe oldun çıktın. Tabii süper kahraman annen olarak olaya el attım. Oturttum sandalyene, önüne bir kova su,elimde tarak diğerinde makas. 'Allah'ım nolur bir yerini kesmiyiiiim 'diyerekten düzelttim o saçı. Bilseydim evde bu kadar kolay olacağını hiç onca gözyaşını akıtırmıydım bee..

 Ayakta dengede durabildiğini söylemişmiydim. Söylesem dahi günlerce üzerine konuşurum. Kendi çocuuum diye demiyorum ama çok tatlısın ya. Böyle ayağa kalkınca sevinç nidaların, ellerinin titreşmesi, heyecanın, gözünde parlayan o ışık.. Bak anne der gibi gülümsemen.. İçim eriyor :) 

 Alkıış yapmayı öğrendin. Bay bay'ı da. Ama prensip sahibi bezli toto olarak sadece canın istediğinde yapıyorsun. Oğlum hadii alkış desem de sonu bakışmalardan öteye geçmiyor amma kendiliğinden ve birden alkışa boğuyorsun evi. Delisin derken yaptığımız hareketide yapıyorsun ara ara..

 Yatakta iyice solucanımsı davrandığını kabul edelim bir. Bir kıvrılmalar,toto kaldırmalar,dönmeler,geri gitmeler.. Yatağın dört bir yanına değmeden uykuya geçmiyorsun..

 Ha birde dün gece lavaboya gittiğimde seni yatakta otururken buldum. Ben şok! Derken jeton düştü en son yapmaya çalıştığın hareketi öğrenmiş ve oturabilmişsin. Gurur duydum :) 

Sürekli bir yürüme isteği taşıdığını söylemeliyim. Böyle ellerinden tutalım sen yürü. Yorulunca hoop poponun üstünde dinlenmeler falan. Bir de eğleniyorsun ki sorma :-)
 Abi olcağın için benim kadar heyecanlımısın bilmiyorum ama kafamda korktuğum şeyleri yaşamamayı diliyorum.
Güzel şeyler yaşa istiyorum, hep çok sev hep çok sevil..

9. Ay

9 aylık minik prensim :) 

 10.60 gr 74 cm sin. Kilo almıyorsun sorun etmiyorum desem de acabalar beynimi kemiriyor. Belli aylarda kilo alımının durması, hatta birazcık vermenin normal olduğu okuyorum. Yine de annelik içgüdüsü sanırım nerde yanlış yapıyorum diyorum. 

 9 ayının ilk haftasını bana kök söktürerek geçirdiğini belirtiyim. Kafayı yiyecektim ;) Allah'tan biraz toparlandın.. Baban izinde olduğu için bikaç gezip tozma girişimimizin ne kadar saçma olduğunu gösterdin yavruum ;) 

 Ev arayışında olduğumuz günlerde biraz düzenin bozuldu. O eve bak, şurda da varmış bakalım derken uyku saatlerini kaçırdın. Sonrasında aile ziyaretleri,düğünler derken bastın çığlığı yeter diye. Tüm bu gezmelerimizin sonunda birazda hasta olduğundan çok zorlandığımı itiraf ediyim.. Ama hata bizde senlik bir durum yok ;) Ramazan ayında olduğumuzdan babannenlere seferlerimiz devam ediyor. Bu da düzeni oturtamamamızı sağlıyor tabi. Biraz ara vericeğimi hergün gelmeme kararı aldığı ilan etmiştim. Tabi misafir trafiğide yoğun olunca '10 dakika uğrayın bir görsünler' ile girdiğimiz yerden 1 saate ancak çıkıyoruz. Sabret bebeğim annen el atacak duruma zira sabrı sınırda ;) 

 Üst sağda iki dişin patladı. An itibariyle 4 adet inciye sahipsin. Huzursuzluğunun,gece ağlamalarının bir diğer sebebide bu minik beyaz inciler olsa gerek ;) 

Ayakta dengede durabildiğinden bahsetmişmiydim. Bir-kii-üüç diye seni bırakıyorum ve 1-2 saniye dengede kalabiliyorsun. Koltuk kenarlarında yardımsız durabiliyorsun. Hatta kendini itip durabildiğin kadar dengede durup, hoop kucağıma düşüyorsun..

 Yürüteçde kendini aştın artık. Ordan oraya dönüp duruyorsun. Yürütecin yürümeyi geciktirdiği söyleniyor ya bence doğru. Onunla hızla ilerlerken onsuz ürkek davranıyorsun. Karnından sarmalanmayı arıyorsun sanırım . Ama ne yalan söyleyim elim ayağım gibi . Evi süpürmek istediğimde hop koyuyorum içine peşimden heyecanla geliyorsun. Hooş tehlikeli olmaya başladı. İçınden sarkmaya çalışıyorsun dur yapma demem nafile tabi..

 Aay saçlarına bitiyoruum. Bana kalsa böyle uzun olsun ben oynarım,tararım. Ama seni düşünmek lazım geldiğinde kestirmemiz gerekiyor. Çok terletiyor ve gözüne giriyor. Rahatsız olman hoşumuza gitmediğinden bayramdan önce traş etme kararı aldı baban. Bakalım bu sefer uygulayabilecekmiyiz..

 Her zaman ki gibi çok tatlısın. Acayip mimiklerin var anlatamıyorum. Heyecanlanında titremen,totonla girdiğin şekiller. Şimdi beynimde kaldığı yerde sonsuza kadar kalsın lütfen. Seninle ilgili hiçbirşeyi unutmak istemiyorum..

 Boynundaki saçlarından öpüyoruum çocuuk.