Gebelik Günlüğü 16. Hafta

Bu sabah içimde büyümeye devam eden rahmimi, miniğimin yaşadığı yeri hissettim. Ellerimle yoklayabileceğim bir yere geldi artık.

 Yorgunluk şu sıralar yandaşım oldu resmen. Hem hamile, hem bir bıcır anası olarak misafir ağırlama girişimlerimim getirisi :-) Malum ramazan ayındayız. Bizim evimizde de iftar açılması, misafirler ağırlanması bereket getiricek diyerek 'Ya Allah' la başlıyorum işe. Akşam yerden kazınacak duruma geliyorum tabi ama şu günleri kaçırmamak lazım.

 O yüzdendir ki 15. haftamızı yazamadım. Gögüs hassasiyeti ve halsizlik dışında pek bir şikayetim de yoktu zaten. 

 Hormonlarımın etkisiyle hassaslaşan gögüslerim oğlumu emzirmede beni gerçekten zorluyor . Ama vazgeçmeyeceğim. Ben de -bir sağlık sorunu olmazsa- TANDEM NURSING annesi olabilirim. Demi..

 Çabuk yoruluyorum. Öyle misafir ağırladığıma falan bakmayın. İftara davet ettiğim gün sabah 7 de başlıyorum ki birden çok zorlanmayayım, belki Poyraz huysuz olur diye erkenden işe koyuluyorum..

 İkili test yaptırmıştım doktora sonucu göstermedim daha. Hem vakitsizlikten hem de ense kalınlığının normal olduğunu belirttiğinden. Normal göründüğünü duyduğum için çok fazla endişem yok aslında.

 Mide yanmalarım canımı sıkıyor. Poyraz'da olduğunu hatırlamıyorum belki çiğ soğan yediğim de falan olurdu onuda tüketmezdim. Bu sefer ne yediğim pek fark etmiyor gibi,

 Şöyle bıraksalar 5 gün uyurum modundayım yine. Ne kadar dinlenirsem dinleneyim yetmeyecek sanki :-) 

 Sabah uyandığımda yaptığım ilk şey kana kana soğuk içmekti. Şimdi birşeyler atıştırmadan bir yudum alsam midem bulanıyor. Günboyu bulantım yok ama yemeden önce içememekde kötü. Ya devamlı olsaydı diyip şükrediyorum..

 Avokado. Miniğin boyutu avokado kadarmış. Hızla büyüyor. Hala inanamiyorum gerçekten bir tane daha çocuğum olacağina. İlk günlerdeki kabullenememeyi aştım artık. Her gün abisiyle beraber nasıl görüneceklerini hayal ediyorum :-) 

 Güzel şeyler olsun istiyorum. İkiniz içinde.. Yetebiliyim istiyorum. İkinize de.. Birbirinizi sevgiyle kucaklayıp öpmeni diliyorum. Vee emin olun ikinizide çok seviyorum..

10. Hafta

Selaam ;) 

 10. Haftası bitmek üzere olan, ev taşıması gereken ama henüz ortada taşıncağı bir ev olmayan,kucağındaki beybitonun yeni şeyler keşfetmesiyle mutluluktan uçan lakin devamlı yapmasıyla ' tamam anladık yapabiliyorsun ama yeter' diye söylenen, huysuz, canı sıkkın bir gebe kişisi olarak karşınızdayım.

 Bu haftanın bir iki gününü saymazsak artık midem bulanmıyor. Ve artık bulduğum yere yığılıp uyuyakalmıyorum. Hatta dün gece 12'yi geçmişti yattığımda ;) 

 Halsizlik değil isteksiz hissediyorum. Yemek yemem gerek biliyorum -ki hem karnımda can bulan, hem de gögsümde süt bulan için- yine de istemiyorum. Zor bela tıkıyorum ağzıma. 

Bir haftalık bir sürede sanki yılların yorgunluğu beni buldu. Çökmüş,bitmiş umutsuz bir havam var. Belki de aynadaki görüntümde kendimi iyice çirkin gördüğümdendir..

 Taşınma fikri o kadar meşgül ediyor, canımı sıkıyor ki sevdiklerimin canını acıtıyorum. Sevgili eşimden özür diliyorum. Sen sorun yok diyorsun ama bence üzülüyorsun hissediyorum. Ve ben haklı bile olsam seni üzmek istemiyorum..

 Bizim ufaklığın organları tamamlanmış. Bu haftadan sonra hızla gelişip büyüyecekmiş. Minyatür insan oluvermis ;) 

 Hafif kilo almış gibiyim ya da şişkinlik ya da karnım çıkmaya mı başladı bilmiyorum. Sanki (zaten var olan) göbek bir tık daha büyüdü. İkinci gebeliklerde karın erken çıkarmış ancak bu kadar da erken değildir bence :) 

Annemi özledim,kardeşlerimi de..

  Çilek kadarmış bu hafta. 4-5 cm ve 6 gr kadar. 

Güzel şeyler hayal ediyorum. Poyraz gelen kardeşini kıskanmasın,sevsin,anlaşsın,ufaklıkda abisinin değerini bilsin..

 Dinimiz amiin ;)