Gebelik Günlüğü 17. Hafta

Gebeliğin 4 ayını bitirmiş bulunmaktayım. Yolu yarıladık da diyebilirim gönül rahatlığıyla. 

Bu ay dolu dolu geçti benim için. Öyle hergün gelen giden oldu diyemem tabi ama kendimi zorlayarak da olsa birkaç kişiyi misafir edebildim. Ne var bunda demeyin benim için büyük başarı..

 Hem emzirdiğim hem de hamile olduğum için oruç tutmadım. Yeltenmedim bile yalan yok. Yapamadıklarımızın cazip gelmesi gibi tutsam mı acaba diye söylendim durdum. Hamile ve emziren kişilerin oruçlarını ertelemesi taraftarıyım ben. Sizden beslenen bir canlı olduğunu unutmamak lazım..

 Yorucu ama güzel günler geçirdim. Belli bir süre şu an olduğum kadar özgür olamayacağımın farkındayım. Tek çocukla uğraşmak zor iken iki çocukla baş etmenin daha da zorlu geçeceğini düşünüyorum. Bu sebepten -gönülsüz de olsam- bayramda köye gitmeyi kabul ettim. Ve yine KEŞKE GİTMESEYDİM diyerek eve döndüm. 

Dediğim gibi koşuşturmaca da yoruluyorum. Üstüne bayram ziyaretleri, 10 aylık düzeni bozulan bebe derken bakalım kaç güne toparlabilcem..

' Ayaklarım şişiyor' diye şaşkın şaşkın geziniyorum. Poyraz'a hamileyken hiç şişmeyen uzuvların şiştiğini görmek her ne kadar normal de denilse bir 'aaa' dememe sebep oluyor. 

İkinci gebeliğim ve ilkinde olduğu kadar miskin ve rahat davranamıyorum. Sürekli bir dinlenme arzusuyla yanıyorum :-)

 Göbeğimde elimle yoklayabileceğim kadar büyüdü ufaklık. Cinsiyetini hala bilmiyorum. Hem çok merak ediyorum hem kız olsun istiyorum. Herşeyden önemli olan sağlık tabiki. Sağlıklı olsunda hayırlısı olsun :-) 

 Sanırım zorlu günler yavaş yavaş başlıyor. Üstümü giyinirken ben yoruldum diyebiliyorum.
Umarım ilerde bir bardak su icip öldüm yorgunluktan diye söylenmem..

Gebelik Günlüğü 14. Hafta

Hamilelikten mi bilmiyorum ama aynaya bakınca koca bir göbeğim var diyorum. Kilo almadım henüz, hatta 1-2 kilo vermişim. Yine de genisleyen göbek pek hayra alamet değil sanki.

 Tekrar gögüslerimin hassaslaşmasıyla emzirmek can yakmaya başladı. Doğumdan sonraki ilk günlerdeki kadar canım yanmıyor-zira gögüs ucum yoktu, çıkana kadar canım çıktı- ama yinede acıyı hissediyorum.

 Ve bir diğer problem ;)  Sindiremiyorum. Öyle çok yemek yemiyorum canım istemiyor. Devamlı su da içiyorum ama özellikle akşamları 6 aylık hamile göbeğine sahip oluyorum. Zannedersem kabızlığın sebebide hormonlar.

 Perşembe 2'li test yaptırmaya gittim. Bir umut cinseyetini öğrenirim dedim ama yok çok küçük cevabını aldım. Ultrason cihazına göre 2 hafta geride minik. Ense kalınlığı normal kan verdik bir haftaya sonuçları alırız. Şimdilik iyi gibi herşey ;) 

Yorgunluktan olsa gerek birkaç gündür birazcık ev toplamaya yeltensem başım dönmeye, uçuyomuşum gibi hissetmeye başlıyorum. Tansiyonum düşüyor galiba.

 Minik hızla büyüyor. Çok değil geçen sene de hamileydim ama sanki reset atılmışta beynimde herşey sıfırlanmış gibi. İster ilk olsun ister on hepsinde aynı heyecan yaşanacak gibi..

 Daha şimdiden isim tartışmaları başladığı. 26 hafta boyunca da sürecek gibi. Bakalım neye karar vereceğiz.
 Ramazan ayının hürmetine Rabbim gönlümüzdekini nasip eylesin..