Galiba rahat ettiremiyoruz ki, bir o yana bir bu yana dönüp, uygun bir yer arıyor kendine. Ben abisinin peşinden koşarken onu da sürüklüyorum haliyle :-)
Büyüyen göbeğim sayesinde göbek deliğimin etrafı iyice ağrı yapıyor. Poyraz'dan biliyorum göbek deliği dışarı itildiği için bu ağrı. İlki kadar şiddetli değil ama kendini unutturacak kadar hafifte değil.
Bir diğer sıkıntım mide yanması. Sanırım bunun için ilaç isteyeceğim. Ara ara gelen mide bulantısı ile çekilmez oluyor.
Kramplar başladı birde. Magnezyum eksikliğinin bu keskin ağrılara sebep olduğunu biliyorum. Acaba ek vitamin alsam mı? Ufaklığı mağdur etmeyi hiç istemiyorum.
Zor bir haftaydı. Fiziksel zorluktan çok duygusal zorluk beni yıpratıyor. O kadar saçma sapan şeyler var ki hayatımda ne ile uğraşacağımı şaşırıyorum.
Bence insanlar ağızlarından çıkan şeylerin nereye varacağını düşünüp öyle konuşmalı. Mesela hiçbir anneye 'çocuğunu alacağız' şakası yapılmamalı. Hiçbir zaman..
Büyük oğlumu halen emziriyorum. Evet sütüm ciddi oranda azaldı. 5 dakika bile yetiyor gerçekten, hemen sakinleşiyor. Hala emzirirken canım acıyor ya az daha sabır diliyorum.
Ufaktan kasılmalarım var gibi. Bazen karnım öyle sıkıştırıyor ki nefes almada zorlanıyorum. Süresini falan takip etmedim, zaten düzenli de değiller. Yalancı sancılar olsa gerek diye düşünüyorum.
Seslerimizi duymaya başlamış miniğim. Ne acayip sesler geliyor diye yadırgıyor mudur acaba? Ya da bi susun arkadaş diyor mudur?
Hemen yorulduğumu hissediyorum. Zormuş bebeğin küçükken 2.ye hamile kalmak. Sürekli bir yetememe korkusu. Çevreden 'ona bakamazsın ver ben bakarım' baskısı. Uysal bir bebek ol miniğim. Ne seni ne abini gözümün önünden ayıramam.
Korkuyorum gün geçtikçe. Ne yapacağım diye endişeleniyorum. Güzel olsun istiyorum ikiniz içinde.
Herşey en güzel olsun..
